De Wereld maken wakker [Quote 13]

Een universele dimensie voor spirituele oefening 

~Llewellyn Vaughan-Lee 

Nieuwe Verbindingen

Omdat we aan het einde van een tijdperk leven, is het leven schijnbaar complexer geworden. Dit is één van de tekenen die uiteenvallen. Met onze computergegenereerde modellen zoeken we naar complexe antwoorden op onze problemen. De tekenen van de naar vorenkomende cultuur zijn niet complex. Het zijn patronen die verenigen, die de dingen bij elkaar brengen, in plaats van de dingen te vernietigen en in ontelbare stukjes te breken. Het gevaar ontstaat wanneer we ons afkeren van wat er geboden wordt, door onwetendheid of door arrogantie – wanneer we aan onze oude modellen vasthouden van eeuwigdurende complexiteit, in plaats van de menselijke waarden te zien die bij ons wezen horen.

We hoeven onze cultuur niet te beschermen of te beveiligen. We hebben de macht niet om weerstand te bieden aan de dynamiek van de verandering. Ook hoeven we geen nieuwe cultuur te scheppen. We hebben noch de energie noch de kennis voor zo’n onderneming.

Maar we hebben een verantwoordelijkheid: luisteren, liefhebben en lief gevonden te worden, en ons te realiseren wat er werkelijk gebeurt. We moeten accepteren dat wij de planeet niet kunnen redden, en dat geldt ook voor de krachten van corruptie. Er is genoeg gevochten en de planeet is een levende essentie die zichzelf kan helen, met onze liefde en medewerking.

Wat we altijd negeren is het simpele wonder van mens zijn, dat goddelijk zijn betekent. Wij zijn het treffen van de twee werelden, de plaats waar wonderen kunnen gebeuren en het goddelijke op een nieuwe manier authentiek kan worden. Wij zijn het licht aan het einde van de tunnel. Wij zijn de warmte en de zorg en de compassie, en wij dragen ook de littekenen van onze wreedheid en boosheid.

Deze toekomstige verandering is heel fundamenteel. Zij is een terugkeer naar wat eenvoudig en wezenlijk is, wat de basis van het leven is. Dat te leven is niet gemakkelijk. Vele krachten duwen ons naar buiten, naar complexiteit. Dit zijn de krachten die onze vreugde wegnemen en eisen dat we steeds harder werken. Zij drijven ons in conflicten die we niet nodig hebben, en proberen altijd de eenvoud van de vreugde van het leven, van samenzijn en onze vriendschappen waarderen, te verduisteren. Fastfood en megafilms kunnen dan wel schitteren en onze collectieve aandacht inpalmen, maar we weten in ons hart dat er iets fundamenteels genegeerd wordt. We hoeven niet te baden in welvaart. Ook hoeven we anderen niet een geloof op te dringen. We hoeven alleen maar te erkennen wat echt is en dit in ons eigen leven leven. Wat echt is heeft energie en het licht is er om ons te bevrijden van de vele opgelegde overtuigingen. Als we het toestaan kan dit licht en deze energie ons zelfs bevrijden van het geloof in consumeren, dat de hebzucht voedt die onze planeet vernietigt.

In de eenvoud van onze menselijke waarden – liefde en vreugde en hoop – zijn we allemaal met elkaar verbonden. Maar we kunnen deze verbinding alleen ontdekken waneer we terugkeren naar de eenvoudige kern van het zijn. Anders vallen we uiteen in een wereld die haar centrum kwijtgeraakt is, een wereld die in haar eigen advertentieslagzinnen gelooft. Wanneer we terugkeren naar de potentie van het hart zullen we zien wat er geboren zal worden, hoe er een samengaan van individuen, groepen en gemeenschappen plaats vindt, hoe patronen van relaties groeien – en hoe levensenergie door deze patronen stroomt. De mensheid herschept zich weer opnieuw, creëert een nieuwe beschaving temidden van het oude.

In het ons richten op complexiteit hebben we de regel genegeerd dat hoe complexer iets wordt, des te meer zijn energie verstrooid en gefragmenteerd wordt. De mensen hebben als microkosmos een unieke rol in het geheel, en dat betekent dat we de veelvormigheid van de schepping binnen de eenvoud van onze essentiële natuur kunnen dragen. In deze eenvoud dragen we het geheel, met ons goddelijke potentieel, en de kracht. Wanneer een mens niet in de “tienduizenden dingen” verstrooid wordt, is zij heel erg krachtig. Dit is onderdeel van het doel van onze spirituele oefeningen: terwijl we naar onze essentie terugkeren zijn we meer gefocust, en in staat om onze eigen kracht te claimen.

In de kern van ons wezen zelf dragen we de imprint van het goddelijke in heel zijn wonderbaarlijke natuur. Omdat “God een eenvoudige essentie is,” is de goddelijkheid van het leven directer in staat zich in onze liefde, vreugde, hoop en andere eigenschappen uit te drukken. Door ons opnieuw met deze eigenschappen te verbinden, verbinden we ons opnieuw met het goddelijke in ons, en met de kracht van het goddelijke. Wanneer we deze eigenschappen leven, brengen we de kracht van het goddelijk in het leven. Deze kracht of energie kan door de relatiepatronen stromen die nu gecreëerd worden, en het leven in stromen. Op deze eenvoudige manier kan het leven zichzelf regenereren.

De tekenen van deze regeneratie zijn al om ons heen, in de manier waarop mensen samenkomen. Het internet is een essentieel onderdeel van dit proces, omdat het mensen verbindt, ongeacht de grenzen van fysieke locatie, ras, achtergrond, nationaliteit of levenservaring. Verschillende mensen verbinden zich in verschillende delen van de wereld en vormen netwerken in gedeelde interesse. Deze netwerken staan buiten de controle van iedere hiërarchie, en van iedere regering. Zij horen bij het leven zelf.

Er vormen zich nieuwe en verschillende relatiepatronen. We moeten alleen volledig inzien dat deze relatiepatronen heel belangrijk zijn, dat zij een echt antwoord geven op de problemen en op de complexiteit van onze tijd. Zij zijn er niet om alleen informatie door te geven. Zij creëren nieuwe, snelveranderende, organische onderlinge verbindingen van individuen en groepen. Er komt iets op een nieuwe manier tot stand.

Mensen maken op vele verschillende niveaus verbindingen, door wereldwijde handel, reizen, telecommunicatie, conferenties en andere vormen van vergaderingen. Dialogen tussen geloofsovertuigingen zijn een voorbeeld, terwijl de migratie van spirituele paden en tradities van het Oosten en het Westen op een dieper niveau samen werken om een universele verbinding te leggen, een samengaan van Oost en West dat een licht creëert dat “niet van het Westen noch van het Oosten” is.

We moeten nog beseffen dat dit alles onderdeel is van het organisme van het leven, dat zichzelf schept uit patronen van eenheid. We zien deze veranderingen met de ogen van individualiteit en fragmentatie, die zich richten op de individuele delen, nog gevangen in de complexe beelden van een cultuur die aan het verdwijnen is. Het werkelijke beeld is een verschijnende heelheid die een levenskracht zelf is. Het leven verbindt zich opnieuw om te overleven en zich te ontwikkelen.

In deze organische, niet hiërarchische verbindingspatronen stroomt een nieuwe levenskracht. Deze levenskracht bevat de noodzaak die nodig is om te overleven, en de situatie waarin we nu in leven te veranderen. Zij heeft ook de kracht van eenheid en de eenvoud van het samenbrengen van mensen. Het gaat over het delen met elkaar, in plaats van over eigendom en afzondering. Het gaat over de vreugde van het diepe weten dat we één leven zijn. En het draagt het stempel van goddelijke eenheid die sterker is dan welk weerstandspatroon ook.

Het Voorbereiden op de Storm

Hoe verhoudt de eenvoud van de nieuwe vormen van het leven zich tot de krachtige veranderingen die onder de oppervlakte plaats vinden, de dimensie van aardbevingen, de uiterlijke veranderingen? Er is een prachtig evenwicht in de manier waarop organische levenspatronen de veranderingen in de diepten elkaar aanvullen, hoe het menselijke leven aan de oppervlakte nieuwe vormen genereert om de innerlijke verandering in evenwicht te houden.

Deze naar vorenkomende verbindingspatronen hebben ook een praktisch doel. Zij maken een container voor de nieuwe energie die komt. Deze nieuwe levenskracht komt al door kleine spleten en breuken van het dunne laagje van onze beschaving naar de oppervlakte. Zij genereert nieuwe ideeën en creëert nieuwe manieren van zijn.

Maar wanneer de nieuwe energie niet in nieuwe vormen stroomt, groepeert zij zich in conflicten, in de oude patronen van dualiteit die hun weg vinden in terrorisme en in de krachtsdynamica van repressie. Wat we nu tegenkomen is de energie van een nieuwe archetypische energie, een energie die wonderen kan verrichten maar ons ook in een dieper lijden kan trekken.

De archetypische wereld is een dimensie van ongedifferentieerde oerkracht. Zij kan omvangrijke beschavingen en verschrikkelijke oorlogen creëren. Een archetype dat plotseling naar buiten komt kan vernietigend zijn. Er zijn voorbeelden van zulke momenten uit het verleden, zoals toen de brute kracht van Genghis Khan en zijn krijgers de beschavingen van het Oosten vernietigden. Genghis Khan stelde een krachtige archetypische energie samen die aanvankelijk naar boven kwam door geweld en vernietiging. Maar er zijn altijd tekenen die op dergelijke veranderingen wijzen, tekenen die de mens helpen om met de stroom mee te gaan, en zich niet tegen de veranderingen te verzetten. Vele gezinnen trokken naar het westen voordat de Mongoolse horden aanvielen.

Het gevaar komt wanneer we de tekenen niet zien. Als we ons te zeer identificeren met de oude manieren, ons met onze positie identificeren, missen we de mogelijkheid om een paar bezittingen op te pakken en verder te gaan. Een naar vorenkomende archetype weerstaan zal slechts tot een catastrofe leiden. Het kan lijken dat men nog een aantal jaar te tijd heeft om het tij te keren, om aan de oude waarden en beelden van veiligheid vast te houden, maar een leven dat gebaseerd is op de ontkenning van de echte krachten, die aan het werk zijn, wordt vaak geplaagd door een gevoel van onwerkelijkheid, zoals dat ervaren moet zijn in de laatste dagen van het Romeinse Rijk. Er is ook een instinctief ongemak, een oeronzekerheid, die door geen enkele bescherming verjaagd kan worden.

Veel van onze huidige onzekerheid spruit voort uit een diep weten dat onze regeringen en culturen een toekomst voorbereiden die niet plaats zal vinden. Zij mogen spreken over economische groei en pensioenopbouw, maar we voelen dat het zandkastelen zijn wanneer de vloed opkomt. Mensen hebben een instinctieve wijsheid die dieper is dan onze bewuste mind. We weten dat er tegen ons gelogen wordt, maar we gaan collectief door met kopen en verkopen, en kennen geen andere manier van leven – zelfs niet wanneer onze dromen op een andere werkelijkheid wijzen.

Een hevige storm komt opzetten, de lucht wordt zwart en een harde wind rukt met bliksemslagen het firmament open. Ik vraag me af wat er zal gebeuren. Kijk ik naar mensen die zich op een schip bevinden dat in de zee geworpen wordt, en overgeleverd is aan de storm?

Heel veel mensen dromen tegenwoordig over stormen, vloedgolven en hevige vernietigingen, en toch, wanneer we om ons heen kijken in de grote winkelcentra en de goedgevulde supermarkten, zien we geen grond voor onze angst. Wat doen we met onze angst? Wat doen we met het deel in ons dat zich bewust wordt van de mogelijkheden en de gevaren die komen gaan? De enige response is doorgaan met ons dagelijkse leven, omdat we nergens naar toe kunnen, er niets te doen is. In onze wereldwijde tijdperk is er geen “veilige plek” meer. Deze komende verandering zal de hele planeet treffen.

En toch kunnen we voorbereid zijn; we kunnen eraan werken om de verandering welkom te heten. Het helpt niet om proviand in te slaan of voor jezelf te zorgen. Dit zijn beschermingsreacties die naar boven komen uit zich herhalende oude patronen. In plaats daarvan kunnen we een ruimte in ons scheppen, zodat het diepe instinctieve weten, dat tot onze diepten behoort, naar boven kan komen. We kunnen naar onze dromen luisteren en een toekomst verwelkomen die we nog niet kennen.

Mystici zijn hierop voorbereid. We zijn gewend om op het randje van het bekende te staan en het onbekende, het niet te kennen, te verwelkomen. We zijn getraind om te reageren vanaf een plek, dieper in ons dan welke culturele conditionering dan ook – een plek die God toebehoort. We proberen niet gevangen te zijn door een vorm of door een geloof, en laten onze gehechtheden opzij geduwd worden door een grotere kracht die van binnenuit komt. En we weten dat achter iedere schijnbare tegenslag de liefde en het plezier van het goddelijke ligt. Deze houding staat ons toe om middenin de verandering zelf te staan, op de rand van de uiterste grens, waar we de nieuwe energie kunnen helpen binnenkomen. We zijn niet bang van vernietiging omdat we al door de liefde vernietigd zijn. We zijn gewend aan grotere krachten dan we kunnen begrijpen. En we weten dat Zijn genade altijd grotere is dan Zijn gerechtigheid. In de eenvoud van ons eigen zelf, onze simpele manier van leven, met onze gebeden en onze toewijdingen, creëren we een container die de mens helpt om de overgang te maken. We verbinden de innerlijke en uiterlijke werelden zodat de energie gemakkelijker naar buiten kan stromen. En we doen dat niet uit angst, die ons ineen doet krimpen, maar met liefde en vreugde om dienstbaar te zijn aan onze Geliefde en weten dat er een andere cyclus van onthulling plaats vindt.