Contrast

Ik denk dat alles hetzelfde blijft.
Elke dag hetzelfde gedoe.
Op staan uit hetzelfde bed.
Altijd hetzelfde ritueel, hetzelfde eten.
Dezelfde krant, dezelfde WC-bril.
Niks nieuws.
Is dit mijn leven?
Steeds hetzelfde verschijnend op mijn pad?
Ik ervaar verveling.
De gebeden zijn vlak en routinematig.
Te veel bezig met futiliteiten.
Er is weerstand om te gaan zitten.
Liever lui willen zijn, in bed gaan liggen.
Studie gaat ook moeizaam.
Ik kan mij niet concentreren.
Snel afgeleid, niet de diepte in gaan.
Het voelt zwaar, het maakt somber.

Ik ervaar dat alles anders is.
Elke dag een nieuwe dag.
Vol verwondering.
Ik sta op, hoe is het mogelijk?
Wonderbaarlijk om mijn ogen te openen
en bewust te zijn dat ik er ben.
Allemaal verschillende geluiden.
Zoveel variatie in gevoelens.
Niks blijft hetzelfde.
Wat een fantastisch leven!
Steeds iets nieuws ontdekken.
Het went nooit die overvloed.
Een frontale ontmoeting.
Overrompelend.
Ik vaar door het landschap.
Kijken zoals het was voordat ik geboren werd.
Ik laat mij verrassen.
Ik geef geen definities.
Zoveel meningen zonder waarde.
Nergens een vastpunt
en toch word ik gedragen.
Elk moment levend gemaakt.

~K