Niet-Doen

Als er aandacht is voor 'ikken' die mijn ruimte innemen en waarbij vervolgens mijn ervaring geïdentificeerd raakt, is het de spirituele levenskunst deze 'ikken los' te laten. Dat is een actieve houding om bewust niet met deze 'ikken' mee te gaan of als het toch gebeurt uit de zuigkracht te stappen en vervolgens het grijpen en de krampachtigheid los te laten.

Het is ook mogelijk dat er meer ruimte aanwezig is en dat wat er verschijnt te laten. Dit is meer een passieve houding. Ik doe niks. Het stroomt door de ruimte heen. Er is liefdevolle aandacht maar zonder mij er mee te verbinden. Een houding van ontspannen niet-doen.

Het blijft lastig om niets te willen doen, heel subtiel is er nog steeds een 'ik' die iets doet, dat is dus niet echt niet-doen.

Het gaat er om de ik-gerichtheid los te laten en werkelijk open te zijn voor de levende ervaring, zonder meteen met van alles geïdentificeerd raken. Maar hoe doe je dat? Want als ik zelf aan de slag ga om mijn ik-besef los te laten, is het net alsof ik mijzelf probeer aan de eigen haren uit het moeras trekken of dat ik mijzelf willen optillen. Dat lukt dus niet. Het gaat er nu om werkelijk te laten zonder op mijzelf gericht te zijn.

Eén van de belangrijkste tegenkrachten zijn de momenten dat ik onrustig word en er een drang ontstaat om van alles te gaan doen. Door te beseffen dat ik eigenlijk in de meditatie in een helende vaas of een alchemistisch vat zit waar een transformatieproces plaats kan vinden, ben ik meer in staat in de stilte te verblijven.

Ik zit rustig en voel vervolgens een drang om iets te gaan doen. Ik wil weg. Verschillende 'ikken' willen wegvluchten op zoek naar een groot en meespelend leven. Zoveel hoogmoed-ikken, begeerte-ikken en afkeer-ikken buitelen vervolgens over elkaar heen om maar niet in de lege rust aanwezig te zijn.

Door toevlucht te nemen in ruimte en helderheid, voel ik een omhulling en blijf vervolgens op mijn plaats, stil en ontspannen aanwezig zijn. Ik sluit mijn ogen en zie vleugels om mij heen. Het voelt geborgen en veilig. Tegelijkertijd blijven die 'ikken' zich roeren maar er is een verantwoordelijkheid om niet uit de geborgen sfeer te breken ... en dan zonder iets te doen, voorbij al die ik-gerichtheid, in diepe overgave, ontvouwt zich de levende stroom van zijn.

~K