Omkering

De wereld trekt. Mijn ogen grijpen. Willen hebben, willen weten, willen doen.
Ik kan het niet oplossen. Ik val stil en dan opeens is er een sprong. Omgedraaid, omgekeerd, een ander perspectief. Niet meer die kleine 'ikjes' die zich overal mee bemoeien, maar er toont zich een enorme doorschijnende openheid.

Dat is totaal anders dan mijn natuurlijke ego-instelling die heeft altijd commentaar en is reactief. Het is nu rustig in het midden op mijn plaats, met een zachte aandacht ervaren wat er is zonder er iets mee te doen.

Een warm gevoel, een levende verbinding van licht. Alles verschijnt als bezieling. Levende symbolen. Ik word opgetild. Voorbij het dagelijkse gebabbel. Niet meer wandelend op de bekende veilige wegen. Totaal nieuw. Dwars door alles heen, een wonder. De wijsheid trilt.

Maar, het is zo moeilijk om te wachten in een houding van niet-doen.
Ik voel toch weer onrust en ontevredenheid.
Ik heb moeite om compassie te ervaren voor de ander, ik ben juist snel geïrriteerd.
Ik ben regelmatig hoogmoedig. Weet het al, of weet het beter.
Voel veel lust en begeerte. Wil van alles hebben.

En dan als vergrotende trap word ik somber over de toestand in de wereld. Ik zie veel vervreemding en vernietiging. Het milieu gaat naar de klote. Politici zijn dwazen. Geweld van fysieke en psychische mishandeling slaat diepe wonden. Wat een ellende.

Ik buig diep. Moge het Oerwezen ons omarmen.
Moge de Liefdevolle Moeder ons beschermen en verlichten zodat we een bijdrage kunnen leveren aan het welzijn van de kosmos, de planeten, de aarde, de natuur, de wereld en alle levende wezens.

Opnieuw rustig in het midden, met een zachte aandacht ervaren zonder er iets mee te doen. Er is licht in de duisternis. Luminescentie. Zonder blokkades. Grenzen stellend aan de chaos.

Kom en zie, in de basis is alles goed, een onvernietigbare diamant van liefde en wijsheid toont zich in het hartcentrum.

~K