Maagdelijk Punt

In Louisville, at the corner of Fourth and Walnut, in the center of the shopping district, I was suddenly overwhelmed with the realization that I loved all those people, that they were mine and I theirs, that we could not be alien to one another even though we are total strangers. It was like waking from a dream of separateness, of spurious self-isolation in a special world, the world of renunciation and supposed holiness. 
At the center of our being is a point of pure truth, a point or spark which belongs entirely to God, which is never at our disposal, from which God disposes of our lies, which is inaccessible to the fantasies of our own mind or the brutalities of our own will. This little point of nothingness and of absolute poverty is the pure glory of God in us. It is so to speak His name written in us, as our poverty, as our indigence, as our dependence, as our sonship.
~Thomas Merton in ‘Conjectures of a Guilty Bystander

Dit is zo'n mooie tekst. Ontroerende verbondenheid. Mijn hart gaat open. Prachtig om te ervaren hoe midden in het dagelijkse leven en het lijden opeens een diepere dimensie verschijnt, de wereld van de ziel, buiten de gewone tijd en ruimte, waar de veelheid in eenheid verbonden is en het Goede, Ware en Schone tegelijkertijd aanwezig wordt gesteld. Niet te verklaren, het wordt mij gegeven.

Door deze werkelijkheidsonthulling is er het besef dat er in het hart een maagdelijk punt aanwezig is, onvernietigbaar, helder en vol liefde en wijsheid. Het eeuwig brandende licht, uitgestrekt en alles doorstralend. Dan ben ik in staat om midden in pijn en lijden aanwezig te zijn.

De sleutel tot bevrijding zit in de pijn. In de pijn zit liefde. Alles komt in het licht te staan: mijn onzekerheid, de onrust, het verdriet, zoveel frustraties. Het mag er zijn. Helemaal betrokken duik ik er in met een zachte aandacht en tegelijkertijd is er een open sfeer. Het werkt helend, wonderbaarlijk hoe de pijn zacht wordt en dan oplost. Pijnlijke levensverhalen blijken tijdelijk van aard te zijn.

Ik neem innerlijk toevlucht. Mijn lichaam is stil en aanwezig. Mijn hoofd is zwijgzaam, zowel uiterlijk als binnenin even geen gebabbel. Het hartcentrum is geopend. Door de poort gaan. Mijn lichaam wordt transparant, een grenzeloze ruimte. Mijn hoofd is helder en opmerkzaam voor wat er is. In mijn hart verschijnt een warm gevoel. Ik word gedragen en kan aanwezig zijn in de spanning tussen liefde en pijn.

~K