Lezing in Bloemendaal

Nietzsche en Spiritualiteit

Lezing door Kees Voorhoeve

Zondag 21 febrauri 2016

In de Kapel te Bloemendaal

Friedrich Nietzsche is de filosoof met de hamer, die met zijn teksten kan ontregelen, choqueren, ontmaskeren en afbreken. Vanuit een kritische mens- en maatschappijvisie treedt hij op als arts van de cultuur om vastgeroeste illusies te doorbreken. Tegelijkertijd toont Nietzsche een spirituele weg om onszelf te overstijgen en hartstochtelijk het leven te bevestigen.

In deze lezing komen verschillende thema’s uit de filosofie van Nietzsche aan bod, zoals de wil tot macht, de dood van God, het nihilisme en de eeuwige wederkeer, waarbij een koppeling gemaakt zal worden naar spiritualiteit en levenskunst.

Aanvang: 10.30 / Adres: Potgieterweg 4 te Bloemendaal


Lezingencyclus

Levenskunst
Filosofische beschouwing over ‘Het leven als een kunstwerk’

Lezingencyclus start maandag 22 februari

Onder begeleiding van Kees Voorhoeve

In het Vrijzinnig Centrum De Zin te Harderwijk

Door de eeuwen heen hebben verschillende filosofische stromingen het belang van levenskunst benadrukt. Hierbij gaat het om de vraag “Wat is voor mij een authentiek, goed en mooi leven?”

Filosofie als levenskunst wordt zodoende meer gezien als een levenshouding, in plaats van een academische theorievorming. Het betreft een geestelijke oefening, noodzakelijk om tot innerlijke transformatie te komen, waarbij we kunnen leren onze dromen waar te maken en onze doelen van zingeving te realiseren. Kortom, hoe zorg je goed voor jezelf en hoe kan je harmonieus met anderen samenleven?

In drie lezingen zal aan de hand van de filosofie van de Oude Grieken, de Renaissance en de moderne tijd, uitleg gegeven worden over het principe van levenskunst.

Tijd:
Op de maandagavond van 20.00 tot 22.00
Zaal open om 19.30

Data van de lezingencyclus:
Maandag 22 februari, maandag 7 maart en maandag 11 april 2016

Zie:  Vrijzinnig Centrum De Zin

Het Innerlijk Leven Bereiken

De Soefi Boodschap van Hazrat Inayat Khan

In de bereiking van het innerlijk leven zijn er vijf dingen vereist:

1. Ontleren 
Het eerste wat er vereist is is meesterschap over de mind en dit wordt bereikt door het ontleren van alles wat men heeft geleerd. De innerlijke kennis wordt niet verworven door iets toe te voegen aan wat men in het leven al heeft bereikt, want die vereist een fundering van rots. Men kan geen huis van rotsblokken bouwen op een fundering van zand. Om een fundering van rots te maken moet men in het zand graven en de fundering bouwen op de rotsblokken eronder.

Daardoor wordt het voor een intellectueel persoon, die zijn gehele leven lang dingen door de kracht van het intellect heeft geleerd en begrepen, heel vaak moeilijk om het innerlijk leven te bereiken. Want deze twee paden zijn anders: het ene gaat naar het noorden en het andere naar het zuiden. Als iemand vraagt: "Ik heb nu zo veel mijl naar het zuiden gelopen, zal ik daardoor sneller iets bereiken wat zich in het noorden bevindt?" dan dient hij te weten dat hij het niet eerder maar later zal bereiken omdat hij het aantal uren dat hij naar het zuiden heeft gelopen eerst terug moet lopen om het noorden te bereiken.

Daarom dient men te begrijpen dat alles wat iemand in dit leven in de wereld leert en ervaart, alles wat hij leren of kennis noemt, slechts in de wereld wordt gebruikt waarin hij aan het leren is en dat dat dezelfde relatie tot hem heeft als de eierschaal tot het kuiken. Maar wanneer hij het pad naar het innerlijk leven neemt is dat leren en die kennis voor hem van geen enkel nut . Hoe meer hij in staat is om die kennis te vergeten, om die te ontleren, hoe meer hij in staat is om het doel te bereiken waarvoor hij het innerlijk pad betreedt. Het is voor de geleerden en deskundigen in de uiterlijke wereld geweest een grote strijd geweest om te beseffen dat zij na hun grote vooruitgang in de wereldlijke kennis weer terug moeten gaan. Vaak kunnen ze dat niet begrijpen. Velen onder hen vinden het vreemd en zijn daarom teleurgesteld.

Het is als het leren van een taal van een bepaald land, wanneer men een ander land binnen wil gaan waarin die taal niet wordt begrepen en waarvan men de taal zelf niet begrijpt. Net zoals er een noord- en een zuidpool is is er een naar buiten gericht en een naar binnen gericht leven. Het verschil is nog sterker, omdat de kloof tussen het innerlijk en het uiterlijk leven groter is dan de afstand tussen de noord- en de zuidpool. Degene die voortgang boekt richting het zuiden komt niet dichter bij de noordpool, maar gaat er daarentegen verder van weg. Om die te bereiken moet hij zich omdraaien.

Dat is echter niet moeilijk voor de ziel die een oprechte reizigster op het pad is. Zij gebruikt alleen het enthousiasme de andere kant op. Het enthousiasme dat iemand heeft om iets van de wereld te leren om veranderen in het vergeten en ontleren ervan, om iets van het innerlijk leven te leren.