Auteur: Byung-Chul Han
Byung-Chul Han laat in dit indringende essay zien hoe actueel het denken van Simone Weil is. Haar spirituele kracht en radicale kritiek op productie, prestatie en consumptie bieden een helend perspectief op deze tijd. Weil wijst ons een andere weg: naar een leven dat openstaat voor transcendentie, stilte en zin.
Volgens Han zou de wereld mooier en vreedzamer zijn als we leefden zoals Weil het voorleefde – vol aandacht, overgave en innerlijke waarheid.
Aandacht
In laatste instantie is aandacht hetzelfde als het gebed.
Twee vogels, onafscheidelijke metgezellen, zitten in dezelfde boom.
De één eet de vrucht van de boom, de ander
kijkt zonder te eten.
~Simone Weil
De huidige crisis van de religie valt niet simpelweg te herleiden tot het feit dat bepaalde geloofsinhouden hun geldigheid hebben verloren, dat we niet meer in God geloven of dat de kerk elk vertrouwen heeft ingeboet. Er zijn
veeleer structurele redenen, waar we ons weliswaar niet van
bewust zijn, maar die verantwoordelijk zijn voor de afwezigheid van God. Daartoe behoort het verval van de aandacht. De crisis van de religie is dus ook een crisis van de
aandacht, een crisis van het kijken en luisteren. Niet God
is dood. De mens aan wie God zich openbaarde, díé is dood.