~Llewellyn Vaughan-Lee
De eerste stap
Ik zag mijn Heer in mijn dromen en ik vroeg,
“Hoe kan ik U vinden?”
Hij antwoordde, “Laat jezelf achter en kom!”
~Bâyezîd Bistâmî
Zet één stap weg van jezelf en –
Zie daar – het pad.
~Abû Sa’îd ibn Abî-l-Khayer
VOORBIJ ZELF-VERVULLING
De eerste stap op het spirituele pad is in vele opzichten de meest radicale en de moeilijkste. Het is het herkennen dat het niet over “mij” gaat – , de reis naar Huis, de reis terug naar God is de reis van de ziel en niet van het ego, en niet van het “ik” . Wij zijn niet de pelgrim op het pad, maar een obstakel op de reis waarin de ziel of het Zelf, de substantie in het hart van het hart, terugkeert naar de Bron, die nooit verlaten is.
Hoe kunnen we dit begrijpen wanneer alles wat we kennen ego is? We zien ons leven door de ogen van het ego: ons leven gaat over ons. In het begin kunnen we alleen de spirituele reis in het kader van het ego en zijn waarden zien, en zo stellen we ons deze reis gemakkelijk voor als het proces van spirituele zelfontwikkeling, die leidt naar een dieper en bevredigender leven. Daarbij komt nog onze Westerse obsessie met het individuele zelf. De waarden van onze cultuur gaan over individuele voldoening, of het nu is op materieel, seksueel of emotioneel niveau. We projecteren deze waarden gemakkelijk op de spirituele reis en scheppen louter en alleen een verheven beeld van bevrediging. We willen niet alleen emotioneel of seksueel bevredigd worden; we willen ook “spirituele bevrediging,” die we vervolgens voor een betekenisvoller leven houden. Binnen deze droom van spirituele bevrediging kunnen we dan onze beelden projecteren, van het hebben van een geleid leven of een spiritueel betekenisvolle relatie, van geaccepteerd of geliefd worden; we projecteren misschien ook wel de mythe van “verlichting.” We kunnen niet voorbij de horizon van onszelf kijken.
Ik zag mijn Heer in mijn dromen en ik vroeg,
“Hoe kan ik U vinden?”
Hij antwoordde, “Laat jezelf achter en kom!”
~Bâyezîd Bistâmî
Zet één stap weg van jezelf en –
Zie daar – het pad.
~Abû Sa’îd ibn Abî-l-Khayer
VOORBIJ ZELF-VERVULLING
De eerste stap op het spirituele pad is in vele opzichten de meest radicale en de moeilijkste. Het is het herkennen dat het niet over “mij” gaat – , de reis naar Huis, de reis terug naar God is de reis van de ziel en niet van het ego, en niet van het “ik” . Wij zijn niet de pelgrim op het pad, maar een obstakel op de reis waarin de ziel of het Zelf, de substantie in het hart van het hart, terugkeert naar de Bron, die nooit verlaten is.
Hoe kunnen we dit begrijpen wanneer alles wat we kennen ego is? We zien ons leven door de ogen van het ego: ons leven gaat over ons. In het begin kunnen we alleen de spirituele reis in het kader van het ego en zijn waarden zien, en zo stellen we ons deze reis gemakkelijk voor als het proces van spirituele zelfontwikkeling, die leidt naar een dieper en bevredigender leven. Daarbij komt nog onze Westerse obsessie met het individuele zelf. De waarden van onze cultuur gaan over individuele voldoening, of het nu is op materieel, seksueel of emotioneel niveau. We projecteren deze waarden gemakkelijk op de spirituele reis en scheppen louter en alleen een verheven beeld van bevrediging. We willen niet alleen emotioneel of seksueel bevredigd worden; we willen ook “spirituele bevrediging,” die we vervolgens voor een betekenisvoller leven houden. Binnen deze droom van spirituele bevrediging kunnen we dan onze beelden projecteren, van het hebben van een geleid leven of een spiritueel betekenisvolle relatie, van geaccepteerd of geliefd worden; we projecteren misschien ook wel de mythe van “verlichting.” We kunnen niet voorbij de horizon van onszelf kijken.