~Kees Voorhoeve
De mystieke weg heeft als doel in contact te komen met de Heilige.
We leren ons te openen voor de Goddelijke Inspiratie. De mens
heeft de opdracht zich af te stemmen op deze Bron van het leven en
helemaal ontvankelijk te zijn, zodat de Zielekracht in ons hart
geboren kan worden. Het is een intense ervaring: Ik ben, Ik leef !
Hoe meer we luisteren naar deze Stem van de Stilte, hoe meer onze
levenshouding zal veranderen: niet meer egocentrisch gericht, maar
open en doorschijnend, levend vanuit het hart. Het betreft een
omkering, een omslag. Het is een regeneratieproces. Regeneratie
betekent vernieuwing en verwijst naar het ‘herboren worden’ van de
innerlijke mens. Wijsheid en compassie stromen dan door ons heen
en geven richting aan ons leven. We zien de werkelijkheid vanuit
een Goddelijk Licht.
Bij het bestuderen van dit mystieke omkeringsproces zijn duidelijke
fases of stadia te ontdekken. Het getal zeven speelt hierbij een
belangrijke rol. In verschillende tradities zijn zeven fases van
regeneratie te onderscheiden. Theresa van Avila spreekt in haar
mystieke werken over zeven paleizen. Het gaat hierbij om de zeven
verblijven van de innerlijke burcht van de Ziel te exploreren en
zodoende de heerlijkheid van de Heilige te aanschouwen.
De mysticus Emanuel Swedenborg beschrijft zeven stadia van
wedergeboorte in correspondentie met de zeven scheppingsdagen
van Genesis. Het betreft hier een ontdekkingsreis waarin de hemelse
mysteriën stap voor stap onthuld kunnen worden.
In de traditie van de theosofie van H.P. Blavatsky wordt de wet van
zeven in relatie gebracht met de ontwikkeling van de kosmos en de
mens waarbij het principe van universele Broeder- en Zusterschap
volledig tot uitdrukking kan komen. En zo zijn er nog vele
correspondenties met het getal zeven te ontdekken.
1ste fase
Als we het pad van ontwaken of regeneratie gaan bewandelen is
de persoonlijkheids-structuur in het begin van deze nieuwe
ontdekkingsreis nog dominant aanwezig. In vergelijking met de
volwassen-structuur van de persoonlijkheid bevindt de Ziel zich in
deze 1ste fase nog in een babystadium. De sfeer van de Ziel is woest
en ledig. De mystieke weg begint in duisternis. We zijn werkelijk
een kind van de aarde. De mens is volkomen gehecht aan het aardse
leven. We leven in fascinatie. Het is een diffuse en chaotische
ervaring. De persoonlijkheid leeft van identificatie en bezitsdrang
waardoor de Ziel nog sluimerend op de achtergrond aanwezig is,
onbewust in ons hart verscholen.
De centrale oefening van ‘aandacht en aanwezig zijn’ speelt in deze
fase een belangrijke rol om de Ziel meer en meer wakker te maken.
Het gaat om aandachtig te kijken en gewaar te zijn bij wat er
gebeurt, zonder meegezogen te worden door allerlei fascinaties.
Probeer daarbij de werkelijkheid te zien als een uitdrukking van de
Heilige, als een Theofanie, een verschijning van het Goddelijke.
De Heilige laat Zijn/ Haar aangezicht zien: de wereld van de aardse
verschijnselen komt in het Heilige Licht te staan. Het Schone
verschijnt in de natuur, in de lucht, in een vogel die voorbij vliegt, in
een mens die lacht. Kortom: zien, horen, ruiken, proeven en betasten
van het Koninkrijk Gods. We dienen elke ervaring serieus te nemen
zowel het zintuiglijke, het psychologische als het spirituele.
Durf daarbij je eigen referentiekader tussen haakjes te zetten. Dat
wil zeggen: opzij zetten van bekende methodes, vooroordelen en
veronderstellingen, zo puur mogelijk observeren en deelnemen,
eerlijk en zo dicht mogelijk bij de eigen ervaring blijven en
werkelijk zoeken naar het wezen van de dingen. Vervolgens stellen
we belangrijke vragen:
Wie ben ik fundamenteel? Hoe kan ik wakker worden? Wat toont
zich werkelijk? Wat is de kwaliteit van mijn handelen?
We zijn op zoek naar zelfkennis en richten ons naar de Heilige voor
de antwoorden. We worden ontvankelijk en proberen ons zo veel
mogelijk te openen. We gaan op zoek naar de juiste resonantie,
Hemels voedsel ontvangend. De diepe mysteriën worden
geopenbaard. Het geeft veel enthousiasme en motivatie.
Direct geraakt in ons hart, stromen we over van levensvreugde.
Verschillende Hemelse zaden worden aangeraakt. Er ontstaat een
diep vertrouwen en ik zeg met veel overtuiging ‘Ja’ tegen de
mystieke weg.
Posts tonen met het label Fases van de mystieke weg. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Fases van de mystieke weg. Alle posts tonen
2e fase van de Mystieke Weg
~Kees Voorhoeve
De 2e fase van de mystieke weg betreft het kindstadium van de Ziel. Meer en meer begint de Zielekracht te verschijnen. We leren onderscheid te maken tussen dat wat bij de persoonlijkheid hoort en dat wat de Ziel uitstraalt. Deze fase wordt ook wel het stadium van de scheiding of de dood genoemd omdat er een splitsing plaatsvindt tussen onze eigen wil en de Wil van de Heilige.
De belangrijkste meditatiebeoefening in deze fase is leren als ‘Ruimte’ aanwezig te zijn. We stemmen ons af op een open doorschijnende ruimte, zonder geïdentificeerd te zijn met allerlei impulsen. We dienen in deze fase de automatische stroom van denken en voelen te doorbreken. Alle egocentrische en vastgeroeste patronen, alle vormen van fascinatie en gehechtheid worden losgeweekt en schoongespoeld. We oefenen constant in non-identificatie. Tegelijkertijd is de zuigkracht naar de wereld zeer groot en een innerlijke strijd brandt los. Dit is een intens zuiveringsproces. De scheiding die uiteindelijk ontstaat, geeft een ervaring van bevrijding, maar er ontstaat ook koelte. De persoonlijkheid wordt passiever, maar de Zielekracht bevindt zich in een kindstadium en heeft nog te weinig kracht.
De Heilige wordt als de Ander ervaren. Hierbij is een onophoudelijk geloof noodzakelijk. Blijf vertrouwen en blijf gemotiveerd om de Weg te volgen. Besef dat dit een fase is waar je door heen moet gaan. Ga door met meditatie en vraag de Heilige om hulp en kracht om niet meer met de uiterlijke mens meegesleurd te worden.
We proberen elke dag af te wegen wat hoort bij de Aarde en wat hoort bij de Hemel: wat is uiterlijk (persoonlijkheid) en wat is innerlijk (Ziel)? Biedt weerstand tegen verleiding van de uiterlijke mens en besef vooral tot in het merg van je botten dat ‘Ik’ niets zelf kan. We dienen tot overgave te komen.
Ik besef dat ‘ik’ niet de Bron ben. Niet mijn wil, maar werkelijk Uw Wil geschiede, vormt de grondervaring.
De 2e fase van de mystieke weg betreft het kindstadium van de Ziel. Meer en meer begint de Zielekracht te verschijnen. We leren onderscheid te maken tussen dat wat bij de persoonlijkheid hoort en dat wat de Ziel uitstraalt. Deze fase wordt ook wel het stadium van de scheiding of de dood genoemd omdat er een splitsing plaatsvindt tussen onze eigen wil en de Wil van de Heilige.
De belangrijkste meditatiebeoefening in deze fase is leren als ‘Ruimte’ aanwezig te zijn. We stemmen ons af op een open doorschijnende ruimte, zonder geïdentificeerd te zijn met allerlei impulsen. We dienen in deze fase de automatische stroom van denken en voelen te doorbreken. Alle egocentrische en vastgeroeste patronen, alle vormen van fascinatie en gehechtheid worden losgeweekt en schoongespoeld. We oefenen constant in non-identificatie. Tegelijkertijd is de zuigkracht naar de wereld zeer groot en een innerlijke strijd brandt los. Dit is een intens zuiveringsproces. De scheiding die uiteindelijk ontstaat, geeft een ervaring van bevrijding, maar er ontstaat ook koelte. De persoonlijkheid wordt passiever, maar de Zielekracht bevindt zich in een kindstadium en heeft nog te weinig kracht.
De Heilige wordt als de Ander ervaren. Hierbij is een onophoudelijk geloof noodzakelijk. Blijf vertrouwen en blijf gemotiveerd om de Weg te volgen. Besef dat dit een fase is waar je door heen moet gaan. Ga door met meditatie en vraag de Heilige om hulp en kracht om niet meer met de uiterlijke mens meegesleurd te worden.
We proberen elke dag af te wegen wat hoort bij de Aarde en wat hoort bij de Hemel: wat is uiterlijk (persoonlijkheid) en wat is innerlijk (Ziel)? Biedt weerstand tegen verleiding van de uiterlijke mens en besef vooral tot in het merg van je botten dat ‘Ik’ niets zelf kan. We dienen tot overgave te komen.
Ik besef dat ‘ik’ niet de Bron ben. Niet mijn wil, maar werkelijk Uw Wil geschiede, vormt de grondervaring.
3e fase van de Mystieke Weg
~Kees Voorhoeve
De 3e fase van de mystieke weg staat in de context van overgave. Dit betekent een ontlediging van vastgeroeste structuren. In de 2e fase gaat het om wakker worden voor de Ziel en leren loslaten van de zuigkracht van de persoonlijkheid. De 3e fase is een intensivering van het zuiveringsproces waarbij al het overbodige van de persoonlijkheid weggelaten wordt. We geven onze zelfgenoegzaamheid op en accepteren de hulp van de Heilige.
Deze 3e fase is een dramatische fase, het vraagt van ons gehoorzaam te zijn, te luisteren vanuit het hart. We dienen ons werkelijk over te geven aan de Ene en Eeuwige. Maar hoe moeilijk is het om tot overgave te komen. Willen we wel echt onze ik-gerichte beleving opgeven in dienst van het Goddelijke? Ondanks deze weerstand, groeit het besef dat de uiterlijke mens zich op een doodlopende weg bevindt. Je kan jezelf alleen nog maar opofferen. We dienen nu de juiste keuze te maken, we kiezen fundamenteel voor de mystieke weg. Eigenlijk kiezen we niet zelf meer. Ik kies niet maar Gij kiest voor mij.
Zelfobservatie vormt de belangrijkste meditatie-oefening. Dat wil zeggen: waakzaam-zijn en eerlijk kijken hoe je leeft. Elke avond terugkijken in hoeverre we geleefd hebben in overeenstemming met de Goddelijke Inspiratie. Ook al loopt de meditatie steeds vast omdat we toch de neiging hebben het zelf te willen doen, we bemerken dat we niets kunnen. We zweven voortdurend tussen berouw en wanhoop. Berouw en wanhoop over het feit dat we toch weer de baas willen zijn, dat we toch weer meegesleurd worden, dat we toch weer in allerlei valkuilen stappen. Berouw werkt helend, als we maar niet oordelen. We tonen berouw zonder te oordelen en zonder toe-eigenen. We kijken met compassie naar de donkere kanten en valkuilen. Door berouw te tonen komt er plaats voor vergeving. Vergeving betekent troost en troost helpt mij los te laten.
4e fase van de Mystieke Weg
~Kees Voorhoeve
In de 4e fase van de Mystieke Weg vindt de omslag plaats van het persoonlijke naar de Ziel. Mijn wezen is werkelijk door het Goddelijke aangeraakt. We zijn ‘Ruimte’, we zijn volledig ‘Aanwezig’ gesteld. De Ruimte-die-ik-ben is een ontmoetingsplaats geworden met de Goddelijke Inspiratie. Het zwaartepunt is verschoven. De persoonlijkheid is meer en meer passief geworden en de Zielekracht straalt vanuit het mystieke hart. De Goddelijke Wil staat centraal en er is volledige overgave in Liefde. Het conceptuele denken van de persoonlijkheid is tot rust gebracht en gedraagt zich als een instrument. We worden niet meer automatisch meegesleurd door lastige emoties.
De oefeningen van ‘Ruimte zijn’ en non-identificatie hebben zich geïntegreerd in het dagelijkse leven. Er wordt geen nieuwe voeding meer gegeven aan heilloze gedachteconstructies en emotionele reactiepatronen. De Ruimte-die-ik-ben is transparant voor de Adem van de Heilige. We plukken de spirituele vruchten die gerijpt zijn door de inzet en overgave van onze spirituele levenshouding.
“Zwanger van aanvang die is en zal zijn
de Ene zij baarde en werd twee.
Zo ontstonden begin en einde.
Tijd was geboren en de tijd
bracht stervelingen voort.
Zij vonden een plaats.
Maar de Plaats waren zij niet.
Wie de hunkering bewaarden van hun geboorte
hebben de Verschijning herkend bij haar komst.
Zij hebben zich naar haar toegewend.
Zij hebben zich afgewend
van de weg die doodloopt in het vergeten.
Zij richten hun schreden in het weten
dat aanvang de vrucht is
die rust in de Naam.”
~Het Evangelie van Maria
In de 4e fase van de Mystieke Weg vindt de omslag plaats van het persoonlijke naar de Ziel. Mijn wezen is werkelijk door het Goddelijke aangeraakt. We zijn ‘Ruimte’, we zijn volledig ‘Aanwezig’ gesteld. De Ruimte-die-ik-ben is een ontmoetingsplaats geworden met de Goddelijke Inspiratie. Het zwaartepunt is verschoven. De persoonlijkheid is meer en meer passief geworden en de Zielekracht straalt vanuit het mystieke hart. De Goddelijke Wil staat centraal en er is volledige overgave in Liefde. Het conceptuele denken van de persoonlijkheid is tot rust gebracht en gedraagt zich als een instrument. We worden niet meer automatisch meegesleurd door lastige emoties.
De oefeningen van ‘Ruimte zijn’ en non-identificatie hebben zich geïntegreerd in het dagelijkse leven. Er wordt geen nieuwe voeding meer gegeven aan heilloze gedachteconstructies en emotionele reactiepatronen. De Ruimte-die-ik-ben is transparant voor de Adem van de Heilige. We plukken de spirituele vruchten die gerijpt zijn door de inzet en overgave van onze spirituele levenshouding.
“Zwanger van aanvang die is en zal zijn
de Ene zij baarde en werd twee.
Zo ontstonden begin en einde.
Tijd was geboren en de tijd
bracht stervelingen voort.
Zij vonden een plaats.
Maar de Plaats waren zij niet.
Wie de hunkering bewaarden van hun geboorte
hebben de Verschijning herkend bij haar komst.
Zij hebben zich naar haar toegewend.
Zij hebben zich afgewend
van de weg die doodloopt in het vergeten.
Zij richten hun schreden in het weten
dat aanvang de vrucht is
die rust in de Naam.”
~Het Evangelie van Maria
De Ontplooiing van de Innerlijke Mens
~Kees Voorhoeve
De 5e fase correspondeert met het mystieke hart, het centrum van ons wezen, vol van schoonheid en harmonie. De zon schijnt in dit Centrale Paleis in het midden van de Boom des Levens, in het midden van ons wezen. We hebben de macht van de persoonlijkheid losgelaten en de Ziel heeft zich volledig gemanifesteerd. We leven op een hemels niveau. In deze fase wordt gesproken over de mystieke dood, het sterven van ego en de opstanding van de Ziel. Het betekent letterlijk een omslag, metanoia, omkering: de Zielekracht is de grondtoon van ons leven geworden en de persoonlijkheid functioneert als een instrument volledig doorschijnend voor de Ziel. Er is evenwicht ontstaan en we treden naar voren als een brug tussen het hemelse en aardse. Hier komt de centrale functie van mystiek tot uitdrukking: we ontvangen het Licht van de Heilige en geven het door naar de wereld, licht brengend in de duisternis; we werken bewust mee aan het evenwicht in onszelf en de kosmos.
In de 6e fase vindt de laatste zuivering plaats. Weer is er sprake van een scheiding net als in de 2e fase maar dan op een dieper niveau van de innerlijke mens. Er heerst uiterste dualiteit. Het betreft een laatste poging tot verleiding. Hier vindt de scheiding plaats tussen het Hemelse en niet-hemelse, de laatste scheiding van het onzuivere. Aan de ene kant zijn we direct in contact met de Heilige, en aan de andere kant zijn we er volkomen van afgewend. Dan wordt er gesproken over Godverlatenheid. Nu is echt vertrouwen noodzakelijk willen we verenigd worden met de Heilige. Nu vraagt het om vol vertrouwen door te zetten en de Heilige in stilte te laten werken, volkomen dienstbaar aan het Mystieke Werk.
De 7e fase vormt de rustplaats van de Ziel. De verenging met de Heilige heeft zich voltrokken. De zeven fases van het regeneratieproces zijn tot uitdrukking gebracht. Het mystieke hart vormt nu de basis van integratie en eenwording. Het is een Godswording van de Mens, een transfiguratie, een gedaanteverandering, ‘niet 'ik' leef, maar Christus leeft in mij’, volledig doordrenkt van Goddelijke Liefde. Hoe wonderbaarlijk, hoe mysterieus, de mens is één geheel geworden.
De 5e fase correspondeert met het mystieke hart, het centrum van ons wezen, vol van schoonheid en harmonie. De zon schijnt in dit Centrale Paleis in het midden van de Boom des Levens, in het midden van ons wezen. We hebben de macht van de persoonlijkheid losgelaten en de Ziel heeft zich volledig gemanifesteerd. We leven op een hemels niveau. In deze fase wordt gesproken over de mystieke dood, het sterven van ego en de opstanding van de Ziel. Het betekent letterlijk een omslag, metanoia, omkering: de Zielekracht is de grondtoon van ons leven geworden en de persoonlijkheid functioneert als een instrument volledig doorschijnend voor de Ziel. Er is evenwicht ontstaan en we treden naar voren als een brug tussen het hemelse en aardse. Hier komt de centrale functie van mystiek tot uitdrukking: we ontvangen het Licht van de Heilige en geven het door naar de wereld, licht brengend in de duisternis; we werken bewust mee aan het evenwicht in onszelf en de kosmos.
In de 6e fase vindt de laatste zuivering plaats. Weer is er sprake van een scheiding net als in de 2e fase maar dan op een dieper niveau van de innerlijke mens. Er heerst uiterste dualiteit. Het betreft een laatste poging tot verleiding. Hier vindt de scheiding plaats tussen het Hemelse en niet-hemelse, de laatste scheiding van het onzuivere. Aan de ene kant zijn we direct in contact met de Heilige, en aan de andere kant zijn we er volkomen van afgewend. Dan wordt er gesproken over Godverlatenheid. Nu is echt vertrouwen noodzakelijk willen we verenigd worden met de Heilige. Nu vraagt het om vol vertrouwen door te zetten en de Heilige in stilte te laten werken, volkomen dienstbaar aan het Mystieke Werk.
De 7e fase vormt de rustplaats van de Ziel. De verenging met de Heilige heeft zich voltrokken. De zeven fases van het regeneratieproces zijn tot uitdrukking gebracht. Het mystieke hart vormt nu de basis van integratie en eenwording. Het is een Godswording van de Mens, een transfiguratie, een gedaanteverandering, ‘niet 'ik' leef, maar Christus leeft in mij’, volledig doordrenkt van Goddelijke Liefde. Hoe wonderbaarlijk, hoe mysterieus, de mens is één geheel geworden.
Abonneren op:
Posts (Atom)